علائم و راه درمان بیماری

بیماری پلی میوزیت چیست؟ نشانه ها و درمان پلی میوزیت

درباره بیماری پلی میوزیت چه میدانید؟

پلی میوزیت بیماری است که باعث تحریک و التهاب عضلات می شود. عضلات در نهایت شروع به شکستن و ضعف می کنند. این شرایط می تواند عضلات سراسر بدن را تحت تأثیر قرار دهد.

پلی میوزیت چیست؟

پلی میوزیت (polymyositis) نوعی میوپاتی یا بیماری عضلانی است. کلمه poly به معنی بسیاری است ، myo به عضله اشاره دارد و itis به معنی التهاب است. بنابراین ، پلی میوزیت یک بیماری التهابی عضلانی است که بسیاری از عضلات را تحت تأثیر قرار می دهد. این یک بیماری نادر است که عضلات اسکلتی، عضلات لازم برای حرکت را درگیر می کند. پلی میوزیت و درماتومیوزیت دو بیماری نزدیک به هم هستند. درما به پوست اشاره دارد. بنابراین ، در پلی میوزیت در مقابل درماتومیوزیت ، دومی نیز شامل بثورات پوستی است.

پلی میوزیت باعث ضعف عضلانی ، به طور معمول در عضلات نزدیک به تنه می شود. این شامل گردن ، شانه ها ، بازوها ، پشت ، باسن و ران در دو طرف بدن است. برخی از افراد مبتلا به این بیماری در عضلات دورتر از تنه مانند دست نیز ضعف دارند. ضعف می تواند فقط در طی چند روز شروع شود یا چند ماه طول بکشد تا ایجاد شود. بعضی اوقات ، علائم دیگری مانند درد یا حساسیت ایجاد می شود. در برخی موارد ، این بیماری می تواند عضلات دستگاه گوارش ، قلب یا ریه ها را تحت تأثیر قرار دهد.

پزشکان از علت دقیق پلی میوزیت اطمینان ندارند. نظریه اصلی این است که نوعی اختلال خود ایمنی است. این ویژگی به عنوان سایر بیماری های خود ایمنی دارای ویژگی های بسیاری است. زنان دو برابر مردان به این بیماری مبتلا می شوند و این بیماری معمولاً در سنین میانسالی آغاز می شود. در بزرگسالان جوان و افراد مسن نادر است. از آنجا که علت پلی میوزیت ناشناخته است ، نام دیگر آن میوپاتی التهابی ایدیوپاتیک است.

در حال حاضر ، هیچ درمانی شناخته شده برای پلی میوزیت وجود ندارد. با این حال ، داروها می توانند علائم را تسکین دهند ، قدرت را بهبود بخشند و از عوارض جلوگیری کنند. فیزیوتراپی نیز می تواند مفید باشد. به طور کلی ، هرچه زودتر درمان را شروع کنید ، پیش آگهی پلی میوزیت بهتر است.

پلی میوزیت یک اورژانس پزشکی نیست ، اما در نهایت می تواند منجر به عوارضی شود و ضعف عضلانی می تواند علامت چندین بیماری شایع پزشکی باشد. در صورت مشاهده تضعیف یا بدتر شدن عضله ، سریعاً به پزشک مراجعه کنید.

بیماری پلی میوزیت, نارسایی عصبی پلی میوزیت

در برخی موارد ، پلی میوزیت بر عضله صاف و عضله قلب تأثیر می گذارد

علائم پلی میوزیت چیست؟

اصلی ترین علامت پلی میوزیت ضعف عضلانی در دو طرف بدن است. این ضعف در درجه اول عضلات اسکلتی نزدیک به تنه را تحت تأثیر قرار می دهد. شایع ترین محل ها گردن ، پشت ، شانه ها ، بازوها ، لگن و ران ها است. با این حال ، گاهی اوقات ضعف بر روی عضلات دورتر مانند دست ها یا پاها تأثیر می گذارد.

ضعف راه رفتن ، بالا رفتن از پله ها ، ایستادن از حالت نشسته و بلند کردن وسایل را دشوار می کند. درد و سفتی عضلات ، درد و سفتی مفصل ، خستگی ، اشتهای ضعیف و کاهش وزن نیز می تواند رخ دهد. به طور معمول ، ضعف و سایر علائم طی هفته ها تا ماه ها ایجاد می شود.

در برخی موارد ، پلی میوزیت بر عضله صاف و عضله قلب تأثیر می گذارد. عضله صاف در سیستم های مختلف بدن مانند دستگاه گوارش و دستگاه تنفسی وجود دارد. بنابراین ، علائم دیگری می تواند مانند مشکل در بلع ، تنگی نفس و ریتم غیر طبیعی قلب رخ دهد.

در صورت مشاهده ضعف عضلانی به پزشک مراجعه کنید. شرایط شایع تری وجود دارد که ممکن است باعث آن شود. اگر در نهایت به یک تشخیص پلی میوزیت مبتلا شوید ، شروع درمان زودهنگام به معنای موثرتر بودن آن است.

بیماری پلی میوزیت, نارسایی عصبی پلی میوزیت

در صورت مشاهده ضعف عضلانی به پزشک مراجعه کنید

چه عواملی باعث پولی میوزیت می شوند؟

علت پلی میوزیت مشخص نیست. اکثر متخصصان معتقدند این نوعی اختلال خود ایمنی است. این اختلالات زمانی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافتهای خود بدن حمله کند ، انگار که مهاجمان خارجی هستند. در پلی میوزیت ، فیبرهای عضلانی کانون حمله غیر طبیعی هستند. این باعث آسیب ، ضعف و سایر علائم مانند درد و حساسیت می شود.

مانند سایر بیماری های خود ایمنی ، محرک احتمالاً ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی است. در حالی که هیچ ارتباط ژنتیکی خاصی یافت نشده است ، ممکن است ترکیب ژنتیکی فرد وی را مستعد ابتلا به اختلالات التهابی کند. در پلی میوزیت ، محققان همچنین برخی بیماری های ویروسی ، قرار گرفتن در معرض دارو و واکسن ها را به عنوان عوامل بالقوه ارتباط داده اند.

عوامل خطرساز پلی میوزیت چیست؟

چندین عامل خطر ابتلا به پلی میوزیت را افزایش می دهد از جمله:

• نژاد آفریقایی آمریکایی

• سن 30 تا 60 سال

• قرار گرفتن در معرض برخی داروها و واکسن ها ، از جمله تزریق کلاژن ، اینترفرون آلفا ، هورمون رشد ، سایمتیدین ، ​​فنی توئین و واکسن هپاتیت B

• جنسیت زن

• وجود سایر اختلالات بافت های خودایمنی یا پیوندی ، مانند لوپوس ، آرتریت روماتوئید و اسکلرودرمی

• عفونت های ویروسی ، از جمله HIV ( ویروس نقص ایمنی انسانی ) ، HTLV-1 ( ویروس لوسمی سلول T انسانی ) و ویروس Coxsackie B

راههای پیشگیری از پلی میوزیت

متأسفانه ، هیچ راهی شناخته شده برای کاهش خطر ابتلا به پلی میوزیت وجود ندارد. با ادامه تحقیقات ، پزشکان ممکن است سرانجام درباره علت بیماری اطلاعات بیشتری کسب کنند. این می تواند بینشی را در مورد علت خاص بیماری و چگونگی جلوگیری از آن فراهم کند. در این میان ، مراقبت های پزشکی منظم می تواند به پزشکان کمک کند تا مشکلات احتمالی را زود هنگام (که درمان احتمالاً موثر است) در نظر بگیرند.

بیماری پلی میوزیت, نارسایی عصبی پلی میوزیت

هیچ راهی شناخته شده برای کاهش خطر ابتلا به پلی میوزیت وجود ندارد

درمان پلی میوزیت

در حالی که هیچ درمانی برای پلی میوزیت وجود ندارد ، اما درمان های موثر در دسترس هستند. درمان زودرس این بیماری به بسیاری از افراد این امکان را می دهد تا از این بیماری بهبود یابند ، قدرت عضلات خود را بازیابند و زندگی عادی داشته باشند. درمان ها عبارتند از:

• کورتیکواستروئیدها ، داروهای ضد التهابی قدرتمندی هستند که معمولاً طی 4 تا 6 هفته علائم را کنترل می کنند.

• سرکوب کننده های سیستم ایمنی ، از جمله آزاتیوپرین (آزازان ، ایموران) ، متوترکسات (روماتروکس ، ترکسال) ، مایکوفنولات موفتیل (CellCept) ، سیکلوسپورین (ژنگراف ، نئورال ، ساندیمون) و تاکرولیموس (پروگراف). عوامل محافظت کننده کورتیکواستروئید نام دیگری برای این دسته از داروها است زیرا به پزشکان اجازه می دهد دوز کورتیکواستروئیدها را کاهش دهند و عوارض جانبی را کاهش دهند.

• داروهای بیولوژیکی ، از جمله ریتوکسیماب (Rituxan) و IVIG (ایمونوگلوبولین داخل وریدی) که ممکن است در صورت فعال ماندن بیماری علی رغم درمان کورتیکواستروئید مفید باشد.

• فیزیوتراپی برای تقویت و حفظ عملکرد عضلات

در صورت پیشرفت بیماری ، سایر درمان ها مانند گفتار یا بلع درمانی ممکن است لازم باشد.

عوارض بالقوه پلی میوزیت چیست؟

پیش آگهی پلی میوزیت در افراد مختلف متفاوت است. این بیماری به طور کلی به آرامی پیشرفت می کند و برای اکثر افراد تهدید کننده زندگی نیست. افرادی که با درمان بهبود می یابند در معرض خطر عود هستند زیرا درمانی وجود ندارد. ادامه درمان پزشکی می تواند به جلوگیری از مشکلات آینده و پیشرفت کند کمک کند.

بدون درمان ، یا اگر درمان موثر نباشد ، بیماری می تواند پیشرفت کند و باعث عوارض و ناتوانی شود. عوارض می تواند شامل موارد زیر باشد:

• مشکلات تنفسی ، که می تواند باعث تنگی نفس و نارسایی تنفسی در برخی موارد شود.

• سرطان ، که همراه با بیماری ریه دلیل اصلی مرگ در پلی میوزیت است.

• مشکل در بلع ، که می تواند منجر به کاهش وزن و سوءتغذیه شود. سرانجام ، در اثر بلع به شدت مشکل، پنومونی آسپیراسیون به یک خطر تبدیل می شود. هنگامی که قادر به بلعیدن صحیح نیستید ، غذا یا مایع را در ریه های خود وارد می کنید.

• مشکلات قلبی ، از جمله نارسایی احتقانی قلب و ریتم غیر طبیعی قلب

• ضعف عضلانی شدید

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا