دیورتیکولیت

دیورتیکولیت چیست ؟ علل ، علایم و درمان Diverticulitis

دیورتیکولیت چیست؟

دیورتیکولیت، عفونت یا التهاب کیسه هایی است که می تواند در روده شما ایجاد شود. به این کیسه ها دیورتیکول گفته می شود.

کیسه ها به طور کلی مضر نیستند. آنها می توانند در هر نقطه از روده شما ظاهر شوند. اگر آنها را داشته باشید ، به آن دیورتیکولوز گفته می شود. اگر آنها آلوده یا ملتهب شوند ، شما دچار دیورتیکولیت هستید.

گاهی اوقات ، دیورتیکولیت جزئی است. اما ممکن است شدید باشد ، همراه با عفونت یا سوراخ شدن روده (دکتر شما آن را پارگی می نامد).

علائم دیورتیکولیت, دیورتیکولیت چیست

علائم دیورتیکول بیشتر قابل توجه است و شامل درد شدید شکم و تب است

علائم دیورتیکولیت چیست

دیورتیکولیت می تواند علائمی را از خفیف تا شدید ایجاد کند. این علائم می توانند به طور ناگهانی ظاهر شوند یا در طی چندین روز به تدریج ایجاد می شوند.

علائم بالقوه بیماری دیورتیکول شامل موارد زیر است:

  • درد در شکم شما
  • نفخ شکم
  • اسهال
  • یبوست

در صورت ابتلا به دیورتیکولیت ، ممکن است موارد زیر را تجربه کنید:

  • درد مداوم یا شدید در شکم شما
  • تهوع و استفراغ
  • تب و لرز
  • خون در مدفوع شما
  • خونریزی از راست روده

شکم درد شایع ترین علامت دیورتیکولیت است. این احتمالاً در سمت چپ و پایین شکم شما رخ می دهد . اما همچنین می تواند در سمت راست شکم شما ایجاد شود.

اگر به هر یک از علائم فوق مانند استفراغ یا خون در مدفوع مبتلا شوید ، ممکن است نشانه یک عارضه جدی ناشی از دیورتیکولیت یا بیماری دیگری باشد. بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

علل دیورتیکولیت چیست

بیماری دیورتیکولی هنگامی ایجاد می شود که کیسه هایی در امتداد دستگاه گوارش ، به طور معمول در روده بزرگ (روده بزرگ) شما ایجاد می شوند. این کیسه ها به دیورتیکول معروف هستند. آنها هنگامی ایجاد می شوند که نقاط ضعف دیواره روده شما به سمت خارج باد کند.

دیورتیکولیت وقتی اتفاق می افتد که دیورتیکول ملتهب شده و در بعضی موارد آلوده شود. این می تواند هنگامی اتفاق بیفتد که مدفوع یا مواد غذایی با هضم جزئی تا حدی جلوی دیورتیکول را بگیرد.

هیچ علت شناخته شده ای برای بیماری دیورتیکولی وجود ندارد. در عوض ، متخصصان معتقدند عوامل متعدد ژنتیکی و محیطی احتمالاً در پیشرفت آن نقش دارند.

عوامل خطر دیورتیکولیت

چندین عامل ممکن است خطر ابتلا به دیورتیکولیت را افزایش دهد:

  • سالخورده. بروز دیورتیکولیت با افزایش سن افزایش می یابد.
  • چاقی داشتن اضافه وزن جدی احتمال ابتلا به دیورتیکولیت را افزایش می دهد.
  • سیگار کشیدن. افرادی که سیگار می کشند بیشتر از افراد غیر سیگاری دچار دیورتیکولیت می شوند.
  • عدم ورزش به نظر می رسد ورزش شدید خطر ابتلا به دیورتیکولیت را کاهش می دهد.
  • رژیم غذایی سرشار از چربی حیوانی و فیبر کم. به نظر می رسد رژیم کم فیبر همراه با مصرف زیاد چربی حیوانی خطر را افزایش می دهد ، اگرچه نقش فیبر کم به تنهایی مشخص نیست.
  • داروهای خاص چندین دارو با افزایش خطر دیورتیکولیت همراه هستند ، از جمله استروئیدها ، مواد افیونی و داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی ، مانند ایبوپروفن (Advil ، Motrin IB ، دیگران) و ناپروکسن سدیم (Aleve).

علائم دیورتیکولیت, دیورتیکولیت چیست

احتمال ابتلا به دیورتیکولیت با بالارفتن سن افزایش می یابد

عوارض دیورتیکولیت

اگر آن را درمان نکنید ، دیورتیکولیت می تواند منجر به عوارض جدی شود که نیاز به جراحی دارد:

• آبسه ، مجموعه چرک حاصل از عفونت ، ممکن است در اطراف دیورتیکول آلوده ایجاد شود. اگر اینها از دیواره روده عبور کنند ، می توانید به پریتونیت مبتلا شوید . این عفونت می تواند کشنده باشد. بلافاصله به درمان نیاز خواهید داشت.

• سوراخ شدن یا پارگی دیواره روده به دلیل نشت مواد زائد در حفره شکم می تواند منجر به آبسه و عفونت شود.

• ایجاد زخم می تواند منجر به تنگی یا انسداد روده شود.

• فیستول می تواند ایجاد شود اگر دیورتیکول آلوده به اندام مجاور برسد و اتصال ایجاد کند. این اتفاق اغلب بین روده بزرگ و  مثانه رخ می دهد . این می تواند منجر به عفونت کلیه شود. فیستول همچنین می تواند بین روده بزرگ و یا پوست یا واژن تشکیل شود.

اگر خونریزی شدید دارید ، ممکن است نیاز به انتقال خون داشته باشید.

تشخیص دیورتیکولیت

برای تشخیص دیورتیکولیت ، پزشک احتمالاً از شما درباره علائم ، سابقه سلامتی و هر دارویی که می گیرید س askال خواهد کرد. آنها به احتمال زیاد معاینه بدنی را برای بررسی حساسیت شکم یا در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر ، معاینه دیجیتال مقعد برای بررسی خونریزی مقعدی ، درد ، توده ها یا سایر مشکلات را انجام می دهند.

چندین بیماری دیگر می توانند علائمی شبیه دیورتیکولیت ایجاد کنند. برای رد سایر شرایط و بررسی علائم دیورتیکولیت ، پزشک ممکن است یک یا چند آزمایش را تجویز کند.

آزمایشات می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • سونوگرافی شکمی ، اسکن ام آر آی شکم ، سی تی اسکن شکمی یا اشعه ایکس شکم برای ایجاد تصاویر از دستگاه گوارش (GI) شما
  • کولونوسکوپی برای بررسی داخل دستگاه GI
  • آزمایش مدفوع برای بررسی وجود عفونت ها ، مانند کلستریدیوم دیفیسیل
  • آزمایش ادرار برای بررسی عفونت ها
  • آزمایش خون برای بررسی علائم التهاب ، کم خونی یا مشکلات کلیوی یا کبدی
  • معاینه لگن برای رد کردن مشکلات زنان در زنان
  • تست حاملگی برای رد بارداری در زنان

اگر به دیورتیکولیت مبتلا هستید ، این معاینات و آزمایشات می تواند به پزشک کمک کند تا بدون عارضه یا پیچیده بودن آن را بیاموزد.

بیش از 75 درصدمنبع مورد اعتماد موارد دیورتیکولیت عارضه ای ندارند و حدود 25 درصد برای ایجاد عوارض باقی می مانند.

این عوارض می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • آبسه ، جیب آلوده که پر از چرک است
  • بلغم ، ناحیه ای آلوده که از آبسه محدودتر است
  • فیستول ، یک اتصال غیر طبیعی است که می تواند بین دو ارگان یا بین یک اندام و پوست ایجاد شود
  • سوراخ شدن روده ، پارگی یا سوراخ دیواره روده که می تواند به محتوای روده بزرگ شما در حفره شکم شما نشت کند و باعث التهاب و عفونت شود.
  • انسداد روده ، انسداد روده است که می تواند از مدفوع جلوگیری کند

علائم دیورتیکولیت, دیورتیکولیت چیست

برای درمان دیورتیکولیت دو نوع عمل اصلی وجود دارد

درمان دیورتیکولیت

اگر دیورتیکولیت خفیف باشد ، پزشک شما در حالی که روده شما بهبود می یابد ، استراحت و رژیم غذایی مایع را به شما پیشنهاد می کند. همچنین ممکن است برای درمان عفونت آنتی بیوتیک به شما بدهند. برای اینکه دستگاه گوارش شما فرصتی برای استراحت و بهبودی داشته باشد ، ممکن است پزشک پیشنهاد کند از مصرف غذاهای جامد پرهیز کرده و برای چند روز از رژیم غذایی مایع استفاده کنید.

در موارد شدیدتر ، ممکن است لازم باشد در بیمارستان بمانید و آنتی بیوتیک های داخل وریدی (تزریق شده به رگهای بدن) مصرف کنید.

هنگام بهبودی ، پزشک ممکن است برای رد سرطان روده بزرگ کولونوسکوپی برای شما انجام دهد.

با خوردن فیبر زیاد، نوشیدن مقدار زیادی آب و ورزش منظم می توانید از دیورتیکولوز و دیورتیکولیت و عوارض ناشی از آن جلوگیری کنید.

سایر روش های درمان دیورتیکولیت

اگر به یک مورد پیچیده از دیورتیکولیت مبتلا شوید که از طریق رژیم غذایی و دارو به تنهایی قابل درمان نیست ، پزشک ممکن است یکی از روش های زیر را توصیه کند:

• تخلیه چرک با سوزن : یک سوزن به شکم شما وارد می شود تا چرک آبسه را تخلیه کند.

• جراحی: برای تخلیه آبسه چرک ، ترمیم فیستول یا برداشتن قسمت های آلوده روده بزرگ

جراحی دیورتیکولیت

اگر چندین دوره دیورتیکولیت را تجربه کنید که با تغییرات در رژیم غذایی و داروها به طور موثر قابل کنترل نیست ، ممکن است پزشک جراحی را به شما توصیه کند. همچنین ممکن است از جراحی برای درمان عوارض ناشی از دیورتیکولیت استفاده شود.

برای درمان دیورتیکولیت دو نوع عمل اصلی وجود دارد.

برداشتن روده با آناستوموز: در طی برداشتن روده با آناستوموز ، یک جراح قسمتهای آلوده روده بزرگ شما را برداشته و قسمتهای سالم را دوباره به یکدیگر متصل می کند.

برداشتن روده با کولوستومی : در جراحی برداشتن روده با کولوستومی ، جراح قسمتهای آلوده روده بزرگ شما را برداشته و انتهای قسمت سالم را به شکاف شکم شما متصل می کند ، معروف به استوما.

هر دو روش را می توان به صورت جراحی باز یا جراحی لاپاراسکوپی انجام داد.

دارو دیورتیکولیت

برای کاهش درد یا ناراحتی ناشی از دیورتیکولیت ، پزشک ممکن است داروهای مسکن بدون نسخه را توصیه کند ، مانند استامینوفن (تایلنول).

اگر آنها مشکوک به عفونت باشند ، آنتی بیوتیک برای درمان آن تجویز می کنند. این شامل:

  • مترونیدازول (Flagyl ، Flagyl ER)
  • آموکسی سیلین
  • موکسی فلوکساسین

مصرف کامل آنتی بیوتیک های تجویز شده مهم است ، حتی اگر علائم شما بعد از چند نوبت اول بهبود یابد.

درمان های خانگی دیورتیکولیت

درمان های خانگی دیورتیکولیت عمدتا شامل ایجاد تغییرات در رژیم غذایی است ، اما چند گزینه دیگر وجود دارد که ممکن است برای علائم و سلامت دستگاه گوارش مفید باشد.

برخی مطالعات نشان داده اند که برخی از سویه های پروبیوتیک ممکن است به تسکین یا جلوگیری از علائم دیورتیکولیت کمک کنند. برای ارزیابی مزایا و خطرات احتمالی استفاده از پروبیوتیک برای درمان دیورتیکولیت ، تحقیقات بیشتری لازم است.

برخی از گیاهان یا مکمل ها نیز ممکن است برای سلامتی دستگاه گوارش مزایایی داشته باشند. با این حال ، در حال حاضر تحقیقات کمی برای حمایت از استفاده از داروهای گیاهی برای دیورتیکولیت وجود دارد

استفاده از کولونوسکوپی برای تشخیص دیورتیکولیت

اگر علائم دیورتیکولیت دارید ، ممکن است پزشک شما را تشویق کند که پس از برطرف شدن حاد کولونوسکوپی ، اقدام به کولونوسکوپی کنید . این روش می تواند به تایید تشخیص دیورتیکولیت یا بیماری دیگری که باعث علائم مشابه مانند کولیت اولسراتیو یا بیماری کرون می شود ، کمک کند .

در طول کولونوسکوپی ، پزشک شما یک محدوده انعطاف پذیر را در راست روده و روده بزرگ شما قرار می دهد. آنها می توانند از این محدوده برای بررسی داخل روده بزرگ شما استفاده کنند. آنها همچنین می توانند از آن برای جمع آوری نمونه های بافتی برای آزمایش استفاده کنند.

برای اینکه در طی این روش احساس راحتی بیشتری داشته باشید ، پیش از این آرام خواهید شد.

در بعضی موارد ، پزشک ممکن است در طی انجام کولونوسکوپی معمولاً متوجه شود که شما دیورتیکول دارید. اگر دیورتیکول ملتهب ، آلوده و علائمی نباشد ، احتمالاً نیازی به درمان نخواهید داشت.

درد دیورتیکولیت چه حسی دارد؟

به طور کلاسیک ، درد ناشی از دیورتیکولیت یک درد شدید و پیشرونده ربع پایین شکم است.” “اما هر کس به طور متفاوتی درد را تجربه می کند ، و بیماریها مطمئناً کتابهای درسی را نمی خوانند تا یاد بگیرند که چگونه باید خود را نشان دهند ، بنابراین هر درد شدید و مداوم در شکم باید بسیار جدی گرفته شود ، به خصوص اگر با علائم دیگری همراه باشد.”

این درد همچنین ممکن است با یک احساس حساس همراه باشد ، که می تواند وجود آبسه یا جیب چرکی باشد که می تواند در دیورتیکول پاره شده ایجاد شود  . “این یك عارضه واقعاً بد است كه نیاز به تخلیه یا جراحی دارد.”

درد ناشی از دیورتیکول به طور معمول چه مدت طول می کشد؟

اگر دیورتیکولیت دارید و هیچ عارضه ای ندارید ، معمولاً پس از تشخیص ، ما آنتی بیوتیک را درمان می کنیم. “ما معمولاً طی 24 ساعت اول شاهد بهبودی هستیم ، سپس ظرف سه تا پنج روز بهبود قابل توجهی پیدا می کنیم و پس از آن بیماری در طی 10 روز برطرف می شود.”

اگر بعد از سه روز بهبودی در درد یا علائم دیگر مشاهده نشود ، Altawil معمولاً بیمار را برای ارزیابی اضافی برای بررسی عوارض بالقوه جدی وارد می کند.

چه زمانی ممکن است خونریزی مقعدی سیگنال دیورتیکول را نشان دهد؟

آلتاویل می گوید ، خونریزی از رکتوم می تواند نشانه ای از دیورتیکولیت باشد ، اما بسیار نادر است. “اگر التهاب شدید وجود داشته باشد ، ممکن است از سوراخ شدن پوشش روده خونریزی شود ، و گاهی اوقات ممکن است از تحریک روده بزرگ خونریزی کنند.

وی تأكید می كند: “با این حال ، خونریزی مقعدی از ویژگی های بالینی نادر دیورتیكولیت است.” “اگر کسی وارد شود و بگوید که فقط خونریزی مقعدی دارد ، من به دیورتیکولیت فکر نمی کنم مگر اینکه علائم دیگری وجود داشته باشد. به خودی خود ، خونریزی مقعدی از دیورتیکولیت فاصله دارد.

جلوگیری از دیورتیکولیت

تحقیقات بیشتری لازم است تا بدانید که چه عواملی باعث بیماری دیورتیکولار می شوند ، از جمله دیورتیکولیت. در حال حاضر ، کارشناسان معتقدند که عوامل مختلفی در این امر نقش دارند. برخی از عوامل خطر احتمالی شما ممکن است از طریق تغییر سبک زندگی اصلاح شوند.

به عنوان مثال ، ممکن است به موارد زیر کمک کند:

  • وزن سالم را حفظ کنید
  • رژیم غذایی بخورید که سرشار از فیبر باشد
  • مصرف چربی اشباع شده خود را محدود کنید
  • ویتامین D کافی دریافت کنید
  • ورزش منظم داشته باشید
  • از دود سیگار اجتناب کنید

این راهکارهای پیشگیری همچنین می توانند به ارتقا. سلامت کلی کمک کنند.

عوامل خطر برای دیورتیکولیت

یکی از عوامل اصلی خطر ابتلا به دیورتیکولیت ، سن است. افراد مسن بیشتر از افراد جوان به دیورتیکولیت مبتلا می شوند. آی تیمعمولاً رخ می دهدمنبع مورد اعتماد در مردان زیر 50 سال و زنان 50 تا 70 ساله.

اما افرادی که در سنین پایین تر دچار دیورتیکول می شوند ، ممکن است دچار دیورتیکولیت شوند. افراد جوانتر نیز هستندبه احتمال زیادمنبع مورد اعتماد در صورت داشتن دیورتیکولیت نسبت به افراد مسن در بیمارستان بستری شوند.

طبق بررسی تحقیق منتشر شده در سال 2018 ، سایر عوامل خطر احتمالی دیورتیکولیت شامل موارد زیر است:

سابقه خانوادگی

دو مطالعه بزرگ دوقلویی نشان داده است که ژنتیک در بیماری های انحرافی نقش دارد. نویسندگان تخمین می زنند که تقریباً 40 تا 50 درصد از خطر احتمالی بیماری دیورتیکولی ارثی است.

رژیم کم فیبر

برخی تحقیقات رژیم های کم فیبر را با افزایش خطر ابتلا به دیورتیکول مرتبط دانسته اند. با این حال ، مطالعات دیگر هیچ ارتباطی بین دریافت فیبر در رژیم غذایی و این بیماری پیدا نکرده اند.

سطح پایین ویتامین D

یک مطالعهمنبع مورد اعتمادپیشنهاد می کند که افرادی که سطح بالاتری از ویتامین D دارند ممکن است خطر کمتری برای ابتلا به دیورتیکولیت داشته باشند. برای درک ارتباط بالقوه بین ویتامین D و این بیماری تحقیقات بیشتری لازم است.

چاقی

چندین مطالعه نشان داده است که افراد با شاخص توده بدنی بالاتر و کمر بزرگتر در معرض خطر ابتلا به دیورتیکولیت هستند.

این احتمال وجود دارد که چاقی با تغییر تعادل باکتری ها در روده شما خطر ابتلا به دیورتیکولیت را افزایش دهد ، اما تحقیقات بیشتری برای درک نقش این مورد لازم است.

کم تحرکی

مقداری مطالعاتمنبع مورد اعتماددریافته اند که افراد فعال از نظر جسمی کمتر از افراد غیرفعال دچار دیورتیکولیت می شوند. با این حال ، تحقیقات دیگر هیچ ارتباطی بین ورزش و این شرایط پیدا نکرده اند.

استفاده از داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDS) یا استعمال سیگار

استفاده منظم از آسپرین ، ایبوپروفن یا سایر NSAID ها ممکن است خطر ابتلا به دیورتیکولیت را افزایش دهد.

افراد سیگاری نیز بیشتر از افراد غیر سیگاری به بیماری انحرافی از جمله دیورتیکولیت مبتلا می شوند.

دیورتیکول در مقابل دیورتیکولوز

اگر دیورتیکول دارید که آلوده یا ملتهب نیست ، به عنوان دیورتیکولوز شناخته می شود.

محققان گزارش دادند که در حدود 80 درصد موارد ، دیورتیکولوز هیچ علائمی ایجاد نمی کند. اگر دیورتیکولوز بدون علائم داشته باشید ، احتمالاً نیازی به درمان نخواهید داشت.

اما در موارد دیگر ، دیورتیکولوز می تواند علائمی مانند درد در شکم و نفخ ایجاد کند. وقتی این اتفاق می افتد ، به عنوان بیماری دیورتیکول بدون عارضه علامتی (SUDD) شناخته می شود.

حدود 4 درصد از افراد مبتلا به SUDD در نهایت به دیورتیکولیت مبتلا می شوند.

دیورتیکول مثانه

دیورتیکول می تواند در مثانه شما نیز ایجاد شود. این اتفاق می افتد هنگامی که مخاط مثانه شما کیسه هایی ایجاد می کند ، نقاط ضعیف دیواره مثانه را غرق می کند.

گاهی اوقات دیورتیکول مثانه در بدو تولد وجود دارد. در موارد دیگر ، در اواخر زندگی ایجاد می شوند. آنها می توانند در صورت مسدود شدن دهانه مثانه یا عدم کارکرد مثانه به دلیل بیماری یا جراحت ، ایجاد شوند.

اگر دیورتیکول مثانه دارید که ملتهب می شود ، به عنوان دیورتیکول مثانه شناخته می شود. برای درمان دیورتیکول مثانه ، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد درد را تجویز کند. آنها همچنین ممکن است جراحی را برای ترمیم دیورتیکول توصیه کنند.

همچنین ممکن است دیورتیکولیت در روده بزرگ مثانه شما را تحت تأثیر قرار دهد. در موارد شدید ، ممکن است بین روده بزرگ و مثانه خود فیستول ایجاد کنید. این به عنوان فیستول کولوزیکال شناخته می شود. دریابید که این شرایط شامل چه مواردی است.

دیورتیکولیت مری

دیورتیکول به طور بالقوه می تواند در مری شما نیز ایجاد شود. این اتفاق زمانی رخ می دهد که کیسه هایی در پوشش مری شما ایجاد می شود.

دیورتیکول مری نادر است. هنگامی که آنها توسعه می یابند ، معمولاً به آرامی و طی سالهای متمادی انجام می شود. با رشد آنها می توانند علائم یا عوارضی مانند:

  • مشکل در بلعیدن
  • درد هنگام بلع
  • هالیتوز ، یا بوی بد دهان
  • برگشت غذا و بزاق
  • آسپیراسیون ریوی ؛ تنفس غذای مجدد یا بزاق به ریه ها
  • پنومونی آسپیراسیون ؛ ایجاد عفونت ریه پس از تنفس در غذا یا بزاق

اگر دیورتیکول ملتهب شود ، به عنوان دیورتیکول مری شناخته می شود.

برای درمان دیورتیکولیت مری ، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد درد را برای شما تجویز کند. برای ترمیم دیورتیکول ، آنها ممکن است جراحی را توصیه کنند. درباره گزینه های درمانی خود اطلاعات بیشتری کسب کنید.

دیورتیکولیت و الکل

در گذشته ، برخی مطالعات نشان می داد که نوشیدن الکل ممکن است خطر ابتلا به دیورتیکولیت را افزایش دهد. اما مطالعات دیگر چنین پیوندی را پیدا نکرده اند.

طبق بررسی تحقیق منتشر شده در سال 2017 ، آنجا وجود دارد هیچ مدرک قویمنبع مورد اعتماد که نوشیدن الکل خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهد.

اگر الکل می نوشید ، پزشک احتمالاً شما را به مصرف فقط در حد متوسط ​​تشویق می کند. اگرچه مصرف الکل ممکن است باعث دیورتیکولیت نشود ، اما نوشیدن زیاد آن می تواند خطر ابتلا به سایر مشکلات سلامتی را افزایش دهد.

بردن

دیورتیکولیت در دنیای غرب نسبتاً شایع است. در بیشتر موارد ، می توان آن را از طریق تغییرات کوتاه مدت رژیم غذایی و دارو درمان کرد.

اما اگر عوارض ایجاد شود ، می تواند بسیار جدی باشد. اگر دچار دیورتیکولیت پیچیده هستید ، پزشک احتمالاً به شما توصیه می کند که در بیمارستان درمان شوید. برای ترمیم آسیب دیدگی روده بزرگ ممکن است لازم باشد تحت عمل جراحی قرار بگیرید.

اگر دچار دیورتیکولیت هستید یا در مورد خطر ابتلا به آن سال دارید ، با پزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند به شما کمک کنند یاد بگیرید که چگونه این بیماری را درمان کنید و از سلامت دستگاه گوارش حمایت کنید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا